{"id":34184,"date":"2026-03-01T13:35:15","date_gmt":"2026-03-01T12:35:15","guid":{"rendered":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/?p=34184"},"modified":"2026-03-30T17:38:05","modified_gmt":"2026-03-30T15:38:05","slug":"doarttogether","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/doarttogether\/","title":{"rendered":"Do Art Together – artystyczny program mentorski Fundacji Picture Doc"},"content":{"rendered":"

TEKST: Alicja Stocka<\/strong><\/p>\n\n\n\n


Od 2025 roku fundacja Picture Doc, kt\u00f3ra swoj\u0105 galeri\u0119 ma w Pracowni Du\u017cy Pok\u00f3j, tworzy DO ART TOGETHER – artystyczny program mentorski dla mieszka\u0144c\u00f3w Warszawy wraz z kolektywem FSh1 z Mi\u0144ska. G\u0142\u00f3wnymi za\u0142o\u017ceniami cyklu warsztat\u00f3w s\u0105 wsparcie tw\u00f3rc\u00f3w z do\u015bwiadczeniem migracji, a tak\u017ce integracja \u015brodowisk polskiego i migranckiego. Program zosta\u0142 sfinansowany ze \u015brodk\u00f3w miasta sto\u0142ecznego Warszawa. <\/p>\n\n\n\n

\"Czarno-bia\u0142e
fot. Marcin Grela<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n


Wsp\u00f3\u0142praca Picture Doc z kolektywem FSh1 trwa od 2024 roku. Maryia Karneyenka, Yauhen Attsetski i Katarzyna Ignaszewicz realizuj\u0105 mi\u0119dzy innymi projekt skierowany do bia\u0142oruskiego \u015brodowiska artystycznego. Ich celem jest umo\u017cliwienie poznania polskiego rynku, zapewnienie dost\u0119pu do inspiruj\u0105cych oraz edukacyjnych tre\u015bci, a tak\u017ce stworzenie przestrzeni do spotka\u0144 z polskimi i zagranicznymi artystami. Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu tw\u00f3rc\u00f3w, zar\u00f3wno m\u0142odych jak i starszych, rynek fotografii artystycznej pr\u0119\u017cnie si\u0119 rozwija. <\/p>\n\n\n\n


Fundacja Picture Doc powsta\u0142a w 2013 roku z inicjatywy Piotra W\u00f3jcika – fotografa i wyk\u0142adowcy na Wydziale Dziennikarstwa UW. W latach 1989\u20132011 zwi\u0105zany by\u0142 z \u201eGazet\u0105 Wyborcz\u0105\u201d. Autor wielu d\u0142ugoterminowych projekt\u00f3w dokumentalnych oraz ikonicznych zdj\u0119\u0107 czo\u0142owych postaci polskiej sceny politycznej. Za\u0142o\u017cycielk\u0105 jest r\u00f3wnie\u017c Dominique Roynette – graficzka i dyrektorka artystyczna europejskich gazet, m.in. \u201eLib\u00e9ration\u201d, \u201eLe Monde\u201d i \u201eGazety Wyborczej\u201d, kuratorka licznych wystaw oraz wsp\u00f3\u0142autorka kilku ksi\u0105\u017cek, prowadzi\u0142a tak\u017ce Masterclass na World Press Photo. Obecny zesp\u00f3\u0142 sk\u0142ada si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z trojga m\u0142odych artyst\u00f3w, Julii Klewaniec, \u0141ukasza Paw\u0142owskiego oraz Wioletty Kulas zwi\u0105zanych ze Szko\u0142\u0105 Filmow\u0105 w \u0141odzi. Ich dzia\u0142alno\u015b\u0107 skupia si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na wsparciu dzia\u0142alno\u015bci fotograf\u00f3w i fotografek, kt\u00f3rzy chc\u0105 si\u0119 rozwija\u0107 i wchodz\u0105 na rynek, ale tak\u017ce tych, kt\u00f3rzy tworz\u0105 znacz\u0105ce opowie\u015bci z du\u017cym potencja\u0142em dotarcia do szerokiej publiczno\u015bci. Zesp\u00f3\u0142 Picture Doc pracuje nad wystawami w swojej galerii w Warszawie, anga\u017cuje si\u0119 w realizacj\u0119 opowie\u015bci fotograficznych, organizuje spotkania z fotografami, prowadzi r\u00f3wnie\u017c czytelni\u0119 publikacji fotograficznych – Zinowni\u0119. Zesp\u00f3\u0142 Picture Doc poszukuje wsp\u00f3\u0142czesnych wypowiedzi, tak\u017ce intermedialnych, ale przede wszystkim dotykaj\u0105cych aktualnych problem\u00f3w. Nowym etapem jest dzielenie si\u0119 wiedz\u0105 wymiarze inkluzywnym i \u0142\u0105cz\u0105cym \u015brodowiska. <\/p>\n\n\n\n

Picture Doc na Instagramie<\/a> <\/p>\n\n\n\n

\"\"
fot. Jana Shnipelson<\/strong>, from the series: Skarb<\/em> <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dlatego powsta\u0142 program \u201cDO ART TOGETHER\u201d, kt\u00f3ry zrzesza ludzi w r\u00f3\u017cnym wieku, zar\u00f3wno Polak\u00f3w jak i migrant\u00f3w zza wschodniej granicy. Wyk\u0142adowcami s\u0105 tw\u00f3rcy Yauhen Attsetski, Julia Klewaniec, Katerina Kouzmitcheva, Wioletta Kulas, \u0141ukasz Paw\u0142owski, Volha Shukaila, Julia Szab\u0142owska, Piotr W\u00f3jcik. Poziom umiej\u0119tno\u015bci jest w grupie bardzo zr\u00f3\u017cnicowany. Najm\u0142odsza uczestniczka pochodzi z Kazachstanu, ma 21 lat. Najstarsi uczestnicy tworz\u0105 swoje historie od ponad 30 lat. Dotykaj\u0105 temat\u00f3w to\u017csamo\u015bciowych, osobistych, podejmuj\u0105 pr\u00f3b\u0119 zrozumienia wsp\u00f3\u0142czesnego \u015bwiata jak i swoje po\u0142o\u017cenie wzgl\u0119dem niego. Nie zawsze odnosz\u0105 si\u0119 bezpo\u015brednio do siebie. Cz\u0119sto kryj\u0105 si\u0119 za historiami lub staj\u0105 w jednym rz\u0119dzie razem z bohaterami swoich projekt\u00f3w. Przygl\u0105daj\u0105 si\u0119 innym historiom, aby odnale\u017a\u0107 odpowiedzi na wiele nurtuj\u0105cych pyta\u0144. Jana tworzy wielk\u0105 kolekcj\u0119 przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re zabrali ze sob\u0105 ludzie z Bia\u0142orusi. Czy jest to kwestia wsp\u00f3lnotowo\u015bci? Dbania o dziedzictwo i kultur\u0119? Wyraz t\u0119sknoty, czy pr\u00f3ba zdefiniowania jej? Obecnie dyskusja o wsp\u00f3\u0142czesnej sztuce, szczeg\u00f3lnie fotografii nie jest wielowymiarowa bez obecno\u015bci migrant\u00f3w ze wschodu. Kierunek wyznacza sytuacja spo\u0142eczno-polityczna, ale tak\u017ce kulturowa. G\u0142\u00f3wnym za\u0142o\u017ceniem programu mentorskiego jest integracja \u015brodowisk polskich oraz z pa\u0144stw wschodnich. D\u0105\u017cymy do tego, aby odby\u0142a si\u0119 na wielu p\u0142aszczyznach. Kluczowa jest wsp\u00f3\u0142praca z uczestnikami programu, jak i integracja z odbiorcami tej sztuki. Fotografia funkcjonuje tutaj poza j\u0119zykiem werbalnym, uczestnicy komunikuj\u0105 si\u0119 obrazami, by opowiedzie\u0107 o tym, co dla nich jest najtrudniejsze do uj\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n

Opisywanie rzeczywisto\u015bci jest niezwykle wa\u017cne. Dokumentacja tego co jest i przemija. Uczestnicy pr\u00f3buj\u0105 definiowa\u0107 realia, w kt\u00f3rych \u017cyj\u0105 oraz swoj\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 narodow\u0105. Musz\u0105 zmierzy\u0107 si\u0119 z przepracowaniem przymusowej migracji oraz z brakiem kontaktu z bliskimi, a czasami r\u00f3wnie\u017c z traum\u0105. Marcin, jeden z uczestnik\u00f3w programu obserwuje ch\u0142opak\u00f3w, kt\u00f3rzy wchodz\u0105 w swoj\u0105 doros\u0142o\u015b\u0107 w cieniu historii. S\u0105 emigrantami z Ukrainy, Polski, Bia\u0142orusi, Gruzji i Kazachstanu. Od trzech lat pr\u00f3buj\u0105 zorganizowa\u0107 swoje \u017cycie na nowo w Polsce \u2013 kraju, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 ich drug\u0105 ojczyzn\u0105. Sport jest teraz ich wsp\u00f3lnym j\u0119zykiem i narz\u0119dziem, kt\u00f3re ich jednoczy. Dzi\u0119ki kt\u00f3remu przepracowuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c swoje emocje.<\/p>\n\n\n\n

Opowie\u015bci jest du\u017co, a\u017c dziewi\u0119tna\u015bcie! Istnieje mo\u017cliwo\u015b\u0107 zapoznania si\u0119 z nimi podczas publicznych prezentacji oraz na stronie internetowej Picture Doc. Mamy nadziej\u0119, \u017ce wiele z nich b\u0119dzie mo\u017cna zobaczy\u0107 w formie publikacji lub wystaw. Mimo tego, \u017ce jest to pocz\u0105tek naszej przygody z programem mentorskim, liczymy, \u017ce powr\u00f3ci.<\/p>\n\n\n\n


Palina Turko | Cacner<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

To opowie\u015b\u0107 o \u017cyciu trzech kobiet \u2013 mamy, siostry autorki oraz jej samej, kt\u00f3re mierz\u0105 si\u0119 ze skutkami choroby i zmieniaj\u0105cymi si\u0119 relacjami. Palina nie skupi\u0142a si\u0119 na samej chorobie, lecz na emocjach: czu\u0142o\u015bci, zm\u0119czeniu, wdzi\u0119czno\u015bci i potrzebie blisko\u015bci. Pokazuje, jak choroba odbiera jej mamie pewno\u015b\u0107 i s\u0142owa, a siostr\u0119 zmusza do szybszego dorastania.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Fotografie zatrzymuj\u0105 ulotne momenty, w kt\u00f3rych codzienno\u015b\u0107 splata si\u0119 z wyobra\u017ani\u0105, wzmocnione r\u0119cznie tworzonymi rekwizytami. To historia o mi\u0142o\u015bci, pami\u0119ci i zachowywaniu \u015bwiat\u0142a, gdy \u015bwiat zaczyna si\u0119 kruszy\u0107.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Palina Turko na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Weronika Kann | \u017b\u00f3\u0142ty nie jest kolorem s\u0142o\u0144ca<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

To osobista opowie\u015b\u0107 o dorastaniu w cieniu choroby psychicznej matki i milczenia wok\u00f3\u0142 trudnych do\u015bwiadcze\u0144. Archiwalne fotografie staj\u0105 si\u0119 punktem wyj\u015bcia do pyta\u0144 o to, czy cierpienie mo\u017cna dostrzec w spojrzeniu, ciele czy obrazie. \u017b\u00f3\u0142ty kolor, nawi\u0105zuj\u0105cy do dawnych \u201e\u017c\u00f3\u0142tych papier\u00f3w\u201d, symbolizuje stygm\u0119, dziedziczony ci\u0119\u017car i emocjonalny krajobraz kszta\u0142tuj\u0105cy to\u017csamo\u015b\u0107. Autorka \u0142\u0105czy archiwalia, analogowe kadry i autoportrety, by zbada\u0107, jak choroba psychiczna odciska si\u0119 na rodzinnej historii. To pr\u00f3ba dialogu, kt\u00f3ry nigdy nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 odby\u0107, prowadzonego poprzez pami\u0119\u0107, obraz i sztuk\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Weronika Kann na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Jana Shnipelson | Skarb<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

To d\u0142ugofalowy projekt dokumentalny o pami\u0119ci kulturowej i to\u017csamo\u015bci Bia\u0142orusin\u00f3w zmuszonych do emigracji po 2020 roku. Skupia si\u0119 na osobistych przedmiotach oraz towarzysz\u0105cych im odr\u0119cznych listach, kt\u00f3re ujawniaj\u0105 histori\u0119 i emocjonaln\u0105 warto\u015b\u0107 tych obiekt\u00f3w. Przedmioty skanowane w rzeczywistej skali tworz\u0105 symboliczne archiwum wi\u0119zi z domem, pami\u0119ci\u0105 i to\u017csamo\u015bci\u0105. Ka\u017cde dzie\u0142o funkcjonuje jako dyptyk – skan przedmiotu zestawiony z listem jego w\u0142a\u015bciciela. Technika skanowania podkre\u015bla dotykowe detale i spos\u00f3b, w jaki pami\u0119\u0107 zachowuje to, co najbli\u017csze.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Jana Shnipelson na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Valeriya Pak | Unfolding<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201eKim jestem?\u201d \u2013 to pytanie, kt\u00f3re w pewnym momencie zadaje sobie ka\u017cdy. \u201eUnfolding\u201d bada je poprzez analiz\u0119 perspektyw, emocji i zachowa\u0144 kszta\u0142tuj\u0105cych to\u017csamo\u015b\u0107: rodziny, kultury, natury, relacji romantycznych czy l\u0119k\u00f3w. Ka\u017cdy z tych element\u00f3w tworzy z\u0142o\u017cony obraz w\u0142asnego \u201eja\u201d. Seria fotografii, oparta na motywie odkrywania siebie, zaprasza do intymnej refleksji nad tym, z czego jeste\u015bmy zbudowani. Ka\u017cdy kadr ods\u0142ania fragment osobistej prawdy i zach\u0119ca do namys\u0142u nad w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015bci\u0105, tworz\u0105c wizualn\u0105 opowie\u015b\u0107 o tym, jak postrzegamy i kszta\u0142tujemy siebie.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Valeriya Pak na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Anka Jaworska<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Czym dzi\u015b s\u0105 Europa Wschodnia i \u015arodkowa oraz gdzie naprawd\u0119 przebiegaj\u0105 granice kulturowe i polityczne? Do\u015bwiadczenia autorki i historia Dimy okaza\u0142y si\u0119 zaskakuj\u0105co podobne, oboje s\u0105 \u201edzie\u0107mi podr\u00f3\u017cnik\u00f3w\u201d, \u017cyj\u0105cymi z dala od miejsc, kt\u00f3re kiedy\u015b nazywali domem. Relacja nauczy\u0142a nowego rozumienia j\u0119zyka i ciekawo\u015bci drugiego cz\u0142owieka. We wrze\u015bniu pobrali si\u0119 w Gruzji, bo tak by\u0142o pro\u015bciej i bezpieczniej, cho\u0107 nadal czeka ich urz\u0119dowa kontrola udowadniaj\u0105ca, \u017ce \u017cyj\u0105 razem. \u201cMy\u015bl\u0119 o granicach, dialogu, domu i codzienno\u015bci oraz o pi\u0119knie, kt\u00f3re z tego wyrasta\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Anka Jaworska na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Bartek Muracki<\/strong><\/p>\n\n\n\n


Autor realizuje projekt o rodzinie i pami\u0119ci, kt\u00f3rego punktem wyj\u015bcia jest porzucony notes anonimowego ch\u0142opca znaleziony w okolicy dzieci\u0144stwa Bartka. Dopisuj\u0105c brakuj\u0105ce strony, rekonstruuje mo\u017cliwe wersje jego i historii m\u0119\u017cczyzny, jednocze\u015bnie pytaj\u0105c, gdzie przebiega granica mi\u0119dzy prawd\u0105 a fikcj\u0105. W\u0119druje po znajomych miejscach, pozwalaj\u0105c, by wspomnienia miesza\u0142y si\u0119 ze snem i domys\u0142ami. Tworzona mapa coraz bardziej przypomina labirynt, pe\u0142en nowych pyta\u0144 zamiast odpowiedzi. Jednocze\u015bnie bada sam proces poszukiwa\u0144, to, jak tekst i fotografia staj\u0105 si\u0119 narz\u0119dziami poznawania siebie i temat\u00f3w uniwersalnych.<\/p>\n\n\n\n

Bartek Muracki: Od kiedy pami\u0119tam, ojciec kombinowa\u0142 i zak\u0142ada\u0142 interesy. Jedne by\u0142y niewypa\u0142ami, inne utrzymywa\u0142y nas przez lata. Produkowa\u0142 bi\u017cuteri\u0119 z drewna, szlifowa\u0142 ko\u015bci introligatorskie, handlowa\u0142 na Stadionie X-lecia, mia\u0142 kilka budek „szcz\u0119k”, zmieniaj\u0105c asortyment w zale\u017cno\u015bci od pory roku: nasiona, zabawki, ozdoby \u015bwi\u0105teczne, prawdziwe i sztuczne futra. Zbudowa\u0142 hal\u0119 handlow\u0105, kt\u00f3ra splajtowa\u0142a, prowadzi\u0142 firm\u0119 budowlan\u0105, prawie zainwestowa\u0142 w myjni\u0119 samochodow\u0105, a na koniec \u2013 zacz\u0105\u0142 \u017cy\u0107 z muzyki. Po upadku komunizmu ludzie \u2013 czy tego chcieli, czy nie \u2013 musieli z dnia na dzie\u0144 zamieni\u0107 si\u0119
w biznesmen\u00f3w. Rzeczywisto\u015b\u0107 zmienia\u0142a si\u0119 za szybko, \u017ceby da\u0142o si\u0119 za ni\u0105 nad\u0105\u017cy\u0107. Dzieci dorasta\u0142y.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Bartek Muracki na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Aleksandra Dudkiewicz<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Projekt zestawia fotografie z warszawskich demonstracji reprezentuj\u0105cych skrajnie odmienne wizje polityczne, by ukaza\u0107 ich wsp\u00f3lny emocjonalny rdze\u0144. Dzi\u0119ki juxtapozycji obrazy pozwalaj\u0105 por\u00f3wna\u0107 intensywno\u015b\u0107 zaanga\u017cowania po obu stronach. Celem nie jest dokumentowanie podzia\u0142u, lecz pokazanie, \u017ce ludzkie emocje s\u0105 uniwersalne. Projekt zach\u0119ca do dialogu i refleksji nad wsp\u00f3lnym cz\u0142owiecze\u0144stwem. To wezwanie do dostrze\u017cenia drugiego cz\u0142owieka mimo r\u00f3\u017cnic.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Aleksandra Dutkiewicz na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Aga Kr\u00f3l<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Projekt artystyczny w centrum Warszawy dokumentuje codzienno\u015b\u0107 os\u00f3b starszych – ich emocje, relacje i wyzwania \u017cycia w \u015ar\u00f3dmie\u015bciu. \u0141\u0105czy fotograficzny dokument humanistyczny z rozmowami z seniorami, ukazuj\u0105c r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 ich do\u015bwiadcze\u0144, od aktywno\u015bci po samotno\u015b\u0107 i wykluczenie. Realizowany przy wsparciu stypendium Dzielnicy \u015ar\u00f3dmie\u015bcie i pod opiek\u0105 mentora programu Picture Doc, projekt buduje wielowymiarowy obraz \u017cycia starszych mieszka\u0144c\u00f3w miasta. Fotomonta\u017ce artystyczne wykraczaj\u0105 poza realizm, pokazuj\u0105c wizj\u0119 inkluzyjnego spo\u0142ecze\u0144stwa, w kt\u00f3rym seniorzy s\u0105 widoczni i traktowani jako pe\u0142noprawni uczestnicy \u017cycia publicznego. To pr\u00f3ba refleksji nad tym, jak mog\u0142oby wygl\u0105da\u0107 miasto przy wi\u0119kszej obecno\u015bci i uwadze dla os\u00f3b starszych.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Aga Kr\u00f3l na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Julia Trzci\u0144ska | Smyki ze Smyczkowej<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

W projekcie \u201eSmyki ze Smyczkowej” Julia Trzci\u0144ska zaprasza do powrotu do dzieci\u0144stwa. Impulsem do jego powstania by\u0142 wiersz napisany po tym, jak po dziesi\u0119ciu latach ponownie zamieszka\u0142a na warszawskim S\u0142u\u017cewie. Artystka opowiada o miejscach i historiach, kt\u00f3re nas kszta\u0142tuj\u0105. Bohaterami projektu s\u0105 mieszka\u0144cy dawnego podw\u00f3rka \u2014 przewodnicy po emocjonalnych zakamarkach pami\u0119ci. Seria balansuje mi\u0119dzy dokumentem a inscenizacj\u0105 teatraln\u0105 i estetycznie odwo\u0142uje si\u0119 do nostalgicznego, barwnego albumu pe\u0142nego zabawnych chwil i scen z codzienno\u015bci. To opowie\u015b\u0107 o wsp\u00f3lnocie i piel\u0119gnowaniu wewn\u0119trznego dziecka. Trzci\u0144ska tworzy analogowe fotografie, kola\u017ce i poezj\u0119 \u2014 jej tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wyrasta z ruchu, zabawy i odkrywania \u015bwiata.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Julia Trzci\u0144ska na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Yauheniya Kurhan<\/strong> | Go\u015bcie<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Projekt fotograficzny opowiada o ludziach, kt\u00f3rzy przeprowadzili si\u0119 do Polski z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w, w poszukiwaniu pracy, nowych mo\u017cliwo\u015bci czy lepszej przysz\u0142o\u015bci. Cho\u0107 ich historie s\u0105 r\u00f3\u017cne, \u0142\u0105czy ich wsp\u00f3lne do\u015bwiadczenie emigracji i wyzwa\u0144 z ni\u0105 zwi\u0105zanych. Przeprowadzka do obcego kraju wi\u0105\u017ce si\u0119 z nauk\u0105 j\u0119zyka, poznawaniem kultury i pr\u00f3b\u0105 poradzenia sobie z t\u0119sknot\u0105 oraz niepewno\u015bci\u0105. Poprzez portrety i osobiste opowie\u015bci projekt pokazuje, \u017ce adaptacja mo\u017ce prowadzi\u0107 do odkrywania nowych perspektyw i rado\u015bci \u017cycia. To ho\u0142d dla si\u0142y, odwagi i wra\u017cliwo\u015bci os\u00f3b, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142y wszystko od nowa.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Yauheniyna Kurhan na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Marcin Grela <\/strong>
Projekt Marcina jest opowie\u015bci\u0105 o m\u0142odych ch\u0142opcach z Ukrainy, Polski, Bia\u0142orusi, Gruzji i Kazachstanu, kt\u00f3rzy pr\u00f3buj\u0105 zbudowa\u0107 \u017cycie na nowo w Polsce. Wsp\u00f3lnym j\u0119zykiem sta\u0142 si\u0119 dla nich boks. Projekt ukazuje paradoks wsp\u00f3\u0142czesnej m\u0119sko\u015bci, w kt\u00f3rej agresja, kt\u00f3ra jest uczuciem naturalnym i pierwotnym, cz\u0119sto jest nies\u0142usznie demonizowana. Dla bohater\u00f3w, kt\u00f3rzy stracili dom i bezpiecze\u0144stwo, staje si\u0119 ona si\u0142\u0105 pozwalaj\u0105c\u0105 przetrwa\u0107 i zachowa\u0107 godno\u015b\u0107. T\u0142umiona agresja mo\u017ce prowadzi\u0107 do stan\u00f3w l\u0119kowych oraz depresji. Jest jednak rozwi\u0105zanie, projekt pokazuje, jak dzi\u0119ki sportowej dyscyplinie agresja mo\u017ce zosta\u0107 przekszta\u0142cona w cnot\u0119 i sta\u0107 si\u0119 zdrow\u0105 form\u0105 ekspresji.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Marcin Grela na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Pola Sztuk<\/strong> | Autoportret samodzielnej jednostki<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

To cykl, kt\u00f3ry narodzi\u0142 si\u0119 w punkcie zwrotnym jej \u017cycia. Z kompaktowym aparatem analogowym dokumentuje siebie i otoczenie, zamra\u017ca trudne chwile, trzyma je jak w inkubatorze, by p\u00f3\u017aniej si\u0119 z nimi skonfrontowa\u0107. To otwarty, archiwizacyjny, pami\u0119tnikowy proces odbudowy relacji z w\u0142asn\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105, nauka autonomii i czu\u0142ej troski o siebie, odzyskiwania g\u0142osu i dumy z w\u0142asnej \u015bcie\u017cki.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Pola Sztuk na Instagramie<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Alicja Stocka<\/strong> \u2013 studentka dziennikarstwa i medioznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim (specjalno\u015b\u0107: dokumentalistyka, reporta\u017c i film TV). Do\u015bwiadczenie zdobywa\u0142a m.in. w Radiu ZET oraz Onet.pl. W latach 2009\u20132018 zwi\u0105zana z Oper\u0105 i Filharmoni\u0105 Podlask\u0105 jako aktorka. Obecnie wsp\u00f3\u0142tworzy Teatr Hybrydy UW oraz Studenckie Stowarzyszenie Filmowe. Od wrze\u015bnia 2025 roku wsp\u00f3\u0142pracuje z Picture Doc Foundation.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

TEKST: Alicja Stocka Od 2025 roku fundacja Picture Doc, kt\u00f3ra swoj\u0105 galeri\u0119 ma w Pracowni Du\u017cy Pok\u00f3j, tworzy DO ART TOGETHER – artystyczny program mentorski dla mieszka\u0144c\u00f3w Warszawy wraz z kolektywem FSh1 z Mi\u0144ska. G\u0142\u00f3wnymi za\u0142o\u017ceniami cyklu warsztat\u00f3w s\u0105 wsparcie tw\u00f3rc\u00f3w z do\u015bwiadczeniem migracji, a tak\u017ce integracja \u015brodowisk polskiego i migranckiego. Program zosta\u0142 sfinansowany ze…<\/p>","protected":false},"author":1147,"featured_media":34185,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_editorskit_title_hidden":false,"_editorskit_reading_time":0,"_editorskit_is_block_options_detached":false,"_editorskit_block_options_position":"{}","footnotes":""},"categories":[221],"tags":[248,1078,247,246,493],"class_list":["post-34184","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-eseje","tag-czarno-biala","tag-doarttogether","tag-dokument","tag-fotoreportaz","tag-polska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34184","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1147"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=34184"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34184\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":34443,"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/34184\/revisions\/34443"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/34185"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=34184"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=34184"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=34184"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}