{"id":26363,"date":"2023-11-16T06:45:33","date_gmt":"2023-11-16T05:45:33","guid":{"rendered":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/?p=26363"},"modified":"2023-11-16T06:45:34","modified_gmt":"2023-11-16T05:45:34","slug":"talent-roku-emilia-martin-w-pixhouse","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/talent-roku-emilia-martin-w-pixhouse\/","title":{"rendered":"Talent of the Year - Emilia Martin at PixHouse"},"content":{"rendered":"\n

Zapraszamy na wystaw\u0119 laureatki konkursu Talent Roku 2023.<\/p>\n\n\n\n

The blue of the far distance | Emilia Martin<\/strong><\/p>\n\n\n\n

miejsce<\/strong>: Galeria Pix.House ul. G\u0142ogowska 35a Pozna\u0144<\/p>\n\n\n\n

termin: <\/strong>24.11 – 14.12.2023<\/p>\n\n\n\n

otwarcie wystawy: <\/strong>24.11.2023 | 17:00<\/p>\n\n\n\n

oprowadzanie autorskie: <\/strong>24.11.2023 | 18.00 <\/p>\n\n\n\n

Wystawa czynna w czwartki<\/strong> od godz. 17:00 <\/strong>do 20:00 <\/strong> – wej\u015bcie przez ksi\u0119garni\u0119 Pix.house.<\/p>\n\n\n\n

wst\u0119p wolny <\/p>\n\n\n\n

\u201dThe blue of the far distance\u201d<\/strong> to d\u0142ugofalowa, artystyczna eksploracja relacji mi\u0119dzy lud\u017ami a gwia\u017adzistym niebem w erze wszechobecnego zanieczyszczenia \u015bwiat\u0142em. Pracuj\u0105c nad badaniami, instynktownie pod\u0105\u017caj\u0105c z nurtem procesu tw\u00f3rczego, Emilia odwiedzi\u0142a liczne amatorskie obserwatoria. W jednych niebo stawa\u0142o si\u0119 zbyt jasne, by dostrzec cokolwiek, w innych artystka zobaczy\u0142a r\u0119cznie zbudowane planetaria skrz\u0119tnie ukryte na sufitach prywatnych pokoi, farm i szop.<\/p>\n\n\n\n

Emilia zainspirowana koncepcj\u0105 r\u0119cznie tworzonych reprezentacji wszech\u015bwiata buduje swoje w\u0142asne kosmiczne uniwersum, pe\u0142ne nadziei i spekulacji na temat tego, jak mog\u0142aby wygl\u0105da\u0107 nasza rzeczywisto\u015b\u0107. Projekt \u201cThe blue of the far distance\u201d to zatem bezpieczne miejsce ucieczki, kola\u017c pe\u0142en kosmos\u00f3w w ludzkiej skali oraz zderzenie tego, co codzienne i wyj\u0105tkowe.<\/p>\n\n\n\n

Emilia Martin<\/strong> (urodzona w 1991 roku w Polsce, obecnie mieszka i pracuje w Hadze, Holandia) to artystka zafascynowana historiami i mitami oraz tym, w jaki spos\u00f3b kszta\u0142tuj\u0105 one nasze rzeczywisto\u015bci. W swoich pracach Emilia wykorzystuje fotografi\u0119, d\u017awi\u0119k i tekst, eksploruj\u0105c granice mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi mediami. Artystka dorasta\u0142a w dw\u00f3ch skrajnie r\u00f3\u017cnych rzeczywisto\u015bciach: na farmie swojej babci ulokowanej na wschodzie Polski, gdzie panowa\u0142y pradawne wierzenia i mity, a tak\u017ce na \u015al\u0105sku \u2014 przemys\u0142owym regionie w zachodniej Polsce, gdzie \u017cycie codzienne by\u0142o ukszta\u0142towane przez patriarchalne i ekstraktywistyczne warto\u015bci. Zderzenie tych dw\u00f3ch \u015bwiat\u00f3w stworzy\u0142o przestrze\u0144, kt\u00f3ra inspiruje artystk\u0119 i wp\u0142ywa na jej tw\u00f3rczo\u015b\u0107. W swoim pracach Emilia tka realia oparte na feministycznych za\u0142o\u017ceniach troski o naturalne \u015brodowisko i niezaburzone wsp\u00f3\u0142istnienie.<\/p>\n\n\n\n

organizator: <\/strong>Fundacja Pix.house | https:\/\/pix.house\/ <\/p>\n\n\n\n

wsparcie kuratorskie:<\/strong> Adrian Wykrota<\/p>\n\n\n\n

Wystawa realizowana w ramach projektu \u201ePIX.LAB – edukacyjne laboratorium fotografii\u201d wsp\u00f3\u0142finansowanego przez Miasto Pozna\u0144 i Urz\u0105d Marsza\u0142kowski Wojew\u00f3dztwa Wielkopolskiego.<\/p>\n\n\n

\n\n\t\n\t
\n\t\t
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Emilia Martin<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Bert Degenaar, a Dutch antique collector with a particular interest in astronomical objects holds a representation of the moon entirely made of gold with a single diamond representing the place of the first steps of Neil Armstrong. The diamond makes me wonder, how much is a human fascination with space focused around conquering it?<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
I visited Los Angeles which is one of the most light polluted places in the US in 2015. As the urban legend states, once during the electricity cut the city went completely dark and the milky way appeared back on the sky. The citizens were so frightened by the alien object on the sky that many of them kept on reporting it to the police throughout the night. The stars I used for the collage are a scan from the book published in the 1924 titled \"The Book of the Heavens\" by Mary Proctor. Mary Proctor wanted to follow the footsteps of her father and become an astronomer, yet it was impossible for her because of her gender. She instead became a great populariser of astronomy writing multiple books about astronomy for both adults and children.<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Through the photographic manipulation of an image with the use of the long exposure I explore the theme of what visibility means in the anthropocentric reality I inhabit. With the use of long exposure I created a visual reflection on the link between visibility and light. While the light in the image creates a shape in such a way that it suggests connection to a vision of a person portrayed it is also blinding, makes it impossible for us to see a person's face or anything around. With the image I hope to criticise the anthropocentric perception of vision and light.<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Emilia Martin<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Playing with the idea of light pollution, invisibility but also fiction I took this self portrait. It is important to me to include myself in the story and to recognise my active role in forming it and therefore questioning and investigating the role of a photographer.<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Emilia Martin<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Emilia Martin<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
Emilia Martin<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>\t\t\n\t<\/div>\n\n\t\n\t\n\t