{"id":17195,"date":"2022-06-16T12:48:39","date_gmt":"2022-06-16T10:48:39","guid":{"rendered":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/?p=17195"},"modified":"2022-06-21T15:29:19","modified_gmt":"2022-06-21T13:29:19","slug":"in-love-with-nature","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kwartalnikfotografia.pl\/en\/in-love-with-nature\/","title":{"rendered":"\"In Love with Nature\" by Krzysztof Szlapa."},"content":{"rendered":"\n

Wszystko co istnieje posiada tajemnic\u0119.<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Wszelkie rodzaje tw\u00f3rczej dzia\u0142alno\u015bci, w tym te zwi\u0105zane ze sztukami wizualnymi, stanowi\u0105 pr\u00f3b\u0119 zbli\u017cenia si\u0119 do tego, co zawarte mi\u0119dzy wierszami, czy raczej mi\u0119dzy obrazami, jak to niegdy\u015b okre\u015bli\u0142 w jednym z wywiad\u00f3w sam Michelangelo Antonioni. Mianowicie do tego, co niezapisane, niewyartyku\u0142owane, niewypowiedziane expressis verbis<\/em>. Im bardziej potrafimy si\u0119 zbli\u017cy\u0107, tym mocniej jeste\u015bmy w stanie uchwyci\u0107 \u017cycie, silniej wtuli\u0107 si\u0119 w jego obj\u0119cia. Rejestruj\u0105c pewne \u015blady rzeczywisto\u015bci nale\u017cy pogodzi\u0107 si\u0119 z faktem, \u017ce to co najistotniejsze jest niezapisywalne, zasadniczo niemo\u017cliwe do uchwycenia i poddania bezpo\u015bredniemu, zmys\u0142owemu ogl\u0105dowi.<\/p>\n\n\n\n

Nieprzebrane bogactwo natury w zestawieniu z nieadekwatno\u015bci\u0105 i ub\u00f3stwem j\u0119zyk\u00f3w czy innych pr\u00f3b opisu stanowi niema\u0142y problem na drodze ku jej poznaniu. Aby si\u0119 o tym przekona\u0107, wystarczy osobi\u015bcie uda\u0107 si\u0119 do lasu na kr\u00f3tk\u0105 przechadzk\u0119. Znalezienie luki, szczeliny, dla chocia\u017cby cz\u0119\u015bciowego przezwyci\u0119\u017cenia problemu nieprzystawalno\u015bci przekazu wzgl\u0119dem ogromu rzeczywisto\u015bci jest nie lada wyzwaniem. Ostatecznie nie ma innego sposobu, jak samotna, intymna w\u0119dr\u00f3wka w stron\u0119 niesko\u0144czonego majestatu pulsuj\u0105cego serca natury \u2013 niema kontemplacja niewyra\u017calnego.<\/p>\n\n\n\n

Dok\u0142adnie w tym miejscu, na styku: cz\u0142owiek-przyroda-wszech\u015bwiat nast\u0119puje splot rozmaitych form poznania i subtelnych powi\u0105za\u0144, jak r\u00f3wnie\u017c ich wielowymiarowej, z\u0142o\u017conej interferencji. Owe formy poznania konstruuj\u0105 szerokie pole znacze\u0144 dla rozmaitych porz\u0105dk\u00f3w, nie tylko jawnego, podlegaj\u0105cego percepcji wizualnej, ale r\u00f3wnie\u017c porz\u0105dku ukrytego, w kt\u00f3rym zawarty jest g\u0142\u0119bszy sens istnienia.<\/p>\n\n\n\n

Istnieje pewne stare powiedzenie, kt\u00f3re g\u0142osi, \u017ce ktokolwiek chcia\u0142by zobaczy\u0107 niewidzialne, musi bardzo g\u0142\u0119boko wnikn\u0105\u0107 w to, co widzialne.<\/p>\n\n\n\n

Krzysztof Szlapa, autor cyklu In Love with Nature<\/em> konsekwentnie rozwija w swej tw\u00f3rczo\u015bci zbie\u017cny z tym pogl\u0105dem spos\u00f3b (fotograficznego) opisu \u015bwiata, a jednym z wa\u017cniejszych, je\u015bli nie najistotniejszych, obszar\u00f3w tw\u00f3rczych eksploracji jest szeroko poj\u0119ty stosunek cz\u0142owieka do natury, a by\u0107 mo\u017ce i natury do cz\u0142owieka, pr\u00f3ba przybli\u017cenia si\u0119 do Tajemnicy. Mowa o intuicji wykszta\u0142conej dzi\u0119ki wewn\u0119trznemu nas\u0142uchiwaniu przy wsparciu osobistej, psychofizycznej percepcji.<\/p>\n\n\n\n

Autor mierzy si\u0119 z odpowiedzi\u0105 na wskazane kwestie poprzez \u201ezabieg\u201d uchwycenia wewn\u0119trznym okiem subtelno\u015bci wizualnych akord\u00f3w przyrody, zaprz\u0119gaj\u0105c w tym celu do pomocy w rozmaitych projektach obszerny arsena\u0142 fotograficznego imaginarium. Las niechybnie stanowi swoiste sanktuarium tego wszechstronnego tw\u00f3rcy, czemu dawa\u0142 wyraz we wcze\u015bniejszych inicjatywach, wybitnie dotykaj\u0105cych analogicznej problematyki. Z wi\u0119kszych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 warto wymieni\u0107 chocia\u017cby d\u0142ugoterminowy, obszerny projekt pt. Klucz drzew,<\/em> zrealizowany wsp\u00f3lnie z sosnowieckim malarzem, Markiem Przyby\u0142\u0105, gdzie arty\u015bci oddali w tym projekcie przepi\u0119kny wsp\u00f3lny ho\u0142d drzewom.<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce w konstruowaniu narracji swych fotograficznych opowie\u015bci, Krzysztof Szlapa pos\u0142uguje si\u0119 rodzajem obrazowej mowy pozornie zale\u017cnej, gdzie bohaterem w tym uj\u0119ciu jest pewien wizualnie sp\u00f3jny ekosystem. Z tego wzgl\u0119du prawdopodobnie nigdy nie b\u0119dziemy w stanie dociec, co ostatecznie jest g\u0142osem odautorskim, a co stanowi\u0107 b\u0119dzie ewidentn\u0105 nadbudow\u0119 interpretatora-widza. Ale to dobra nowina. Artysta celowo w \u00f3w przemy\u015blny spos\u00f3b pozostawia margines niedosytu. Zaprasza odbiorc\u0119 do wsp\u00f3lnej \u201egry\u201d, do aktywnego dialogu z dzie\u0142em fotograficznym.<\/p>\n\n\n\n

Drzewa na fotografiach Szlapy \u2013 owi dostojni architekci le\u015bnych ost\u0119p\u00f3w, gargantuiczne olbrzymy \u0142askocz\u0105ce czubkami swych koron niedost\u0119pne obszary nieba, wydaj\u0105 si\u0119 podporz\u0105dkowywa\u0107 oku kamery fotografa, ujawniaj\u0105c swoje pilnie strze\u017cone sekrety i tajemnice.<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Powiada si\u0119, \u017ce drzewa \u2013 przynajmniej te dumnie spogl\u0105daj\u0105ce w niebo, dostojne, strzeliste \u2013 stanowi\u0105 \u0142\u0105cznik pomi\u0119dzy kosmosem a ziemi\u0105. S\u0105 te\u017c siedzib\u0105 si\u0142 nadprzyrodzonych. Autor skrupulatnie wyzyskuje t\u0119 prastar\u0105 wiedz\u0119, wch\u0142aniaj\u0105c j\u0105 w trzewia swej ja\u017ani, by p\u00f3\u017aniej dokona\u0107 pr\u00f3by jej przetransponowania na powierzchni\u0119 obrazu.<\/p>\n\n\n\n

Drzewa posiadaj\u0105 swoj\u0105 mow\u0119 cia\u0142a \u2013 zupe\u0142nie jak ludzie. Ka\u017cde jest unikatowe i posiada indywidualn\u0105 postaw\u0119, gest. Wystarczy spojrze\u0107, jak wiele mo\u017cemy wyczyta\u0107, przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 ich posturze!<\/p>\n\n\n\n

Mo\u017cemy nieraz \u2013 obejmuj\u0105c czu\u0142ym i uwa\u017cnym spojrzeniem \u2013 zobaczy\u0107 drzewo, kt\u00f3re si\u0119 u\u015bmiecha, wiod\u0105c swe konary w g\u00f3r\u0119, ku \u015bwiat\u0142u. Albo drzewo, kt\u00f3re jest po prostu smutne, zwietrza\u0142e, przygarbione. Drzewo cierpi\u0105ce, drzewo konaj\u0105ce.<\/p>\n\n\n\n

W tym kontek\u015bcie warto przywo\u0142a\u0107 s\u0142owa Weroniki D\u0105browskiej, fascynatki natury, kt\u00f3ra niezwykle dog\u0142\u0119bnie prze\u017cywa kontakt z drzewami:<\/p>\n\n\n\n

Cz\u0105stka duszy pochodz\u0105ca ze \u015bwitu stwarzania \u015bwiata zachwyca mnie i \u0142\u0105czy z przestrzeni\u0105 pradawnych prawd. Drzewa zachowuj\u0105c nieprzerwane nici po\u0142\u0105cze\u0144 mi\u0142o\u015bci ze \u015bwiatem przyrody s\u0105 t\u0105 jej cz\u0119\u015bci\u0105, kt\u00f3ra nie zatraci\u0142a te\u017c nici po\u0142\u0105czenia z Ziemi\u0105 i \u0179r\u00f3d\u0142em istnienia. Zanurzy\u0142am si\u0119 w swojej drzewnej cz\u0119\u015bci i odkry\u0142am \u015bwiat pe\u0142en przyjaci\u00f3\u0142 pe\u0142nych po\u0142\u0105cze\u0144 z kosmosem przez kt\u00f3re jak przez \u015bwiat\u0142owody p\u0142ynie pi\u0119kna wiedza.<\/p>

<\/p>

<\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n

Drzew warto r\u00f3wnie\u017c s\u0142ucha\u0107. Istniej\u0105 fotografowie, kt\u00f3rzy to czyni\u0105. Autor Punktu widokowego<\/em> niew\u0105tpliwie zalicza si\u0119 do tego grona tw\u00f3rc\u00f3w. S\u0142uchanie w tym przypadku dotyczy postawy otwarto\u015bci na to, co przed nami, zintegrowania si\u0119, \u201eustanowienia jedno\u015bci\u201d z przestrzeni\u0105, w kt\u00f3rej przebywamy i kt\u00f3r\u0105 pragniemy kontemplowa\u0107, co zreszt\u0105 bliskie jest tradycji i praktyce zen. Dok\u0142adnie w takich chwilach powstaj\u0105 najwspanialsze fotografie. \u201eS\u0142uchanie\u201d \u015bwiata, a nie tylko jego widzenie, stanowi cz\u0119\u015b\u0107 fotograficznego rzemios\u0142a. To jedynie pozornie stanowi paradoks.<\/p>\n\n\n\n

Jak wybrzmiewa las, jak wibruj\u0105 jego poszczeg\u00f3lne, strukturalne fragmenty, w jaki spos\u00f3b do nas przemawia, jak si\u0119 komunikuje? Wreszcie, jak poj\u0105\u0107 jego fraktaln\u0105 natur\u0119 niesko\u0144czono\u015bci a zarazem ograniczono\u015bci?<\/p>\n\n\n\n

Satysfakcjonuj\u0105c\u0105 odpowiedzi\u0105 na te pytania mog\u0142yby sta\u0107 si\u0119 s\u0142owa Edgara Allana Poe:<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Ci, kt\u00f3rzy \u015bni\u0105 za dnia, s\u0105 \u015bwiadomi rzeczy, kt\u00f3re umykaj\u0105 tym, kt\u00f3rzy \u015bni\u0105 tylko w nocy.<\/p><\/blockquote><\/figure>\n\n\n\n

Do\u015bwiadczaj\u0105c przyrody w ten spos\u00f3b, to znaczy w stanie pog\u0142\u0119bionej \u015bwiadomo\u015bci i medytacyjnego skupienia, mamy szans\u0119 us\u0142ysze\u0107 \u015bpiew drzew.<\/p>\n\n\n

\n\n\t\n\t
\n\t\t
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>
\n\t
<\/div>\n\n\t
\n\n\t\t<\/a>\"\"\n\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\n\t<\/div>\n\n<\/div>\t\t\n\t<\/div>\n\n\t\n\t\n\t